تبلیغات
KHAKRIZ313.IR - سالروز تخریب قبور ائمه ی بقیع تسلیت باد..
KHAKRIZ313.IR
نزدیک‌ترین نقطه به دشمن . . .


ابزار و قالب وبلاگ

نظر شما در خصوص پایگاه اینترنتی خاکریز چیست؟








وصیت شهدا
  • بازدید امروز :
  • بازدید دیروز :
  • بازدید این ماه :
  • بازدید ماه قبل :
  • کل بازدیدها :
  • آخرین بازدید :
  • آخرین به روز رسانی :
  • تعداد نویسندگان :
  • تعداد کل مطالب :
پخش زنده حرم حدیث موضوعی
روزشمار غدیر مهدویت امام زمان (عج)
پیج رنک گوگل

"دوباره کینه ی اهـــــل مدینـــــــه طوفان شـــد

دوباره مادر ما فاطمــه(سلام الله علیها) پریشــان شد

بنای اهـــل مدینه عذاب زهــــرا(سلام الله علیها) بود

بنــــای فاطمیّــــــــون در بقیـــــــــع ویــــران شـــــد

نه زائــــری، نه چراغــــــی، نه گنبــــــد و صحنی

نه روضه ای، نه صدایی، چه با عزیزان شــد؟"

امروز، آثار کینه و جهالت وهابیان نسبت به اهل بیت عصمت و طهارت(علیهم ‏السّلام)، از در و دیوار مدینه و وادی بقیع، هویداست. رنجنامه ی نانوشته محبّین اهل بیت(علیهم ‏السّلام)، بر خاک و سنگ این مزارها، گویاتر از هر زمان است. اینجا اشک است که سخن می گوید و "حال"، گویاتر از "قال" است. چشمان اشکبار، ترجمان دلهای داغدار و بی قرار است. وقتی گام در تربت بقیع می گذاری و نگاهت به قبورِ ساده امامان(علیهم ‏السّلام) می افتد، دیگر لازم نیست کسی مرثیه بخواند. بقیع، خودش مرثیه ی مجسّم است. ساعتهایی که درِ بقیع به روی زائران گشوده می شود، گویا درِ بهشت است که به روی زائران عاشق باز می شود. دلهای سوخته ی شان را بر می دارند و با شتاب، خود را به حضور امام مجتبی(علیه ‏السّلام)، امام سجاد(علیه ‏السّلام)، امام باقر(علیه ‏السّلام) و امام صادق(علیه ‏السّلام) می رسانند و زیارتنامه را با باران اشک می شویند و سلامها را با چشمهای بارانی شان بدرقه می کنند...

ناجوانمردان از اینجا صحن را برداشتند

کاش می گفتند گنبد را چرا برداشتند

زائری آمدکنار قبر آقایش نشست

باکتک اورا زقبرمجتبی برداشتند

خاک اینجا برتر از خاک تمام عالم است

خاک اینجا راهمه بهر شفابرداشتند

تاکه خاک کربلا هم مادری باشد کمی...

ازهمین هارابرای کربلا برداشتند

خواستندآثارجرم شهر مخفی ترشود

ازمیان نقشه اسم کوچه رابرداشتند

آنقدرباگریه مردی بررخ خود لطمه زد

تاکه از قبرامام شیعه پا برداشتند

یک مفاتیح الجنان آورده بودیم،ازچه رو

دونگهبان آمدند ازپیش ما برداشتند!

خاک اینجا بوی سیلی مکرر می دهد

بوی گریه های دختر بهرمادر می دهد

آخرش این خاک ایوانش طلایی می شود

گنبدوگلدسته های باصفایی می شود

این حرم باچار گنبد می شود بیت الحسن

هرکسی اینجابیاید مجتبایی می شود

پنجره فولاد اینجا چه قیامت می کند!

واقعاَ اینجاعجب دارالشفایی می شود

نقشه این صحن راباید که اززهرا گرفت

نقشه رامادر دهد وه چه بنایی می شود

گنبد صادق ضریح باقرو صحن حسن

پرچم سجاد،دارد دل هوایی می شود!

حتم دارم ساخت وساز حرمهای بقیع

ازهمان لحظه که آقا تو میایی می شود

می رسد روزی که بادستان پرمهر شما

ازرواق وصحن اینجا رونمایی می شود

آخرش من مطمئنم این گره وا می شود

این حرم زیباترین تصویر دنیا می شود

هرچه خواندم در بقیع ازسینه عقده وانشد

هرچه گشتم قبر زهرا مادرم پیدا نشد

راه مارا بسته بودند هرچه من می خواستم...

تاروم درپیش قبر مادر سقا نشد

سربه دیوارش نهادم روضه ها خواندم ولی

هیچ یک ازروضه هایم روضه زهرا نشد

"کوچه ای تنگ ودلی سنگ وصدای ضرب دست"

بعداز آن سیلی دگر چشمان زهرا وانشد

ازهمان شب که علی تابوت رابرشانه برد

زائر زهرا شدن جزنیمه شبهانشد

بعد زهرا مرتضی ماندوغم زخم زبان

هیچ کس جز درد پهلو همدم مولا نشد

زینبش می گفت من دیدم میان شعله ها

مادرم افتادپشت در ودیگرپانشد

سالها رفت وغروبی خیمه هاآتش گرفت

هیچ جایی مثل دشت کربلا غوغانشد

هیچ جایی خواهری داغی به این سختی ندید

هیچ جایی برسر پیراهنی دعوانشد

یکی از پر خاطره ترین مکانهای مدینه، بقیع است. جایی که نخست آن را بقیع الغرقد می نامیدند. "غرقد" نوعی درخت بوده که در گذشته، در محل این قبرستان و یا در کنار آن قرار داشته و محتملاً به تدریج با گسترش قبرستان، آن درختها (که به نظر برخی توتستان بوده) از میان رفته است. بقیع پیش از اسلام، گورستان مردم یثرب بوده و پس از اسلام نیز به عنوان مهمترین گورستان مدینه شناخته شده است. این گورستان با وسعت نسبتاً زیاد خود، در طول قرون مختلف اسلامی، مدفن صحابه، تابعین و مهمتر از همه، چهار تن از امامان(علیهم ‏السّلام) بوده و از این رو محل زیارت تمامی زائران مدینه منوره است. بقیع، در ناحیه ی شرقی مسجد النبی(صل الله علیه و آله) و تقریباً در فاصله ی دویست متری آن قرار دارد. این قبرستان تا یکصد سال پیش خارج از حصار قرار داشت، اما اکنون تقریباً در میان شهر مدینه واقع شده و با چهار خیابان محاصره گردیده است: ستین، عبدالعزیز، ابی ذر، باب العوالی.

بقیع در زمان رسول خدا(صلی الله علیه وآله) نیز زیارتگاه بوده و آن حضرت برخی شبها خانه را ترک کرده و تنها به بقیع می رفته و در آنجا به راز و نیاز با خدا می پرداخته است. برخی دختران آن حضرت و نیز برخی از یاران نزدیکش در بقیع مدفونند. کسانی چون عثمان بن مظعون که از صحابی مورد علاقه رسول خدا(صلی الله علیه وآله) بود.

قبرستان بقیع تا قبل از تسلط آل سعود، قبه های متعددی داشت که بر روی قبور خاصی ساخته شده بود. اما اکنون به صورت فضای باز و ساده ای در آمده است و قبرها جز نشانی ساده، به صورت سنگی که بالای سر آنها گذاشته شده، چیزی ندارد. با وجود این، تعلق خاطر مسلمانان به مدفون شدگان بقیع، باعث گردیده است تا قبر عده ای از بزرگان مدفون، مشخص باقی بماند. گر چه به مرور زمان، قبور صدها بلکه هزاران تن از صحابه و تابعین به دست فراموشی سپرده شده و قبر آنان نا مشخص مانده است.

*مزار ائمه معصومین(علیهم ‏السّلام) در بقیع:

حرم ائمه ی بقیع که در کتب تاریخ بعنوان "مشهد" و "حرم" اهل بیت(علیهم ‏السّلام) معروف گردیده، در سمت غربی و منتهی الیه بقیع واقع شده است که در این حرم مطهر، قبر چهارتن از ائمه ی اهل بیت(علیهم ‏السّلام) امام مجتبی(علیه ‏السّلام)، امام سجاد(علیه ‏السّلام)، امام باقر(علیه ‏السّلام) و امام صادق(علیه ‏السّلام) در کنار هم و به فاصله 3ـ2 متری این قبرها، قبر عباس عموی گرامی رسول خدا ـ ص ـ قرار گرفته و در کنار آن نیز قبر دیگری است متعلق به فاطمه بنت اسد و بـه احتـمال ضعیـف متعـلق بـه فاطمه دختر رسول خدا(صلی الله علیه وآله) که قبل از ویرانی ساختمان این حرم مطهر، همه ی این قبور ششگانه در زیر یک گنبد و دارای ضریح و صندوق زیبا بودند.

*سایر مزارهای بقیع:

بقیع، قبرستان قدیمی مدینه است که بهترین عزیزان پیامبر(صلی الله علیه وآله) و سربازان فداکار اسلام، در آنجا مدفونند. اینک به نام برخی از آنها اشاره می کنیم:

1. مرقد چهار امام معصوم از ائمه شیعه(علیهم ‏السّلام): امام مجتبی(علیه ‏السّلام)، امام سجاد(علیه ‏السّلام)، امام باقر(علیه ‏السّلام) و امام صادق(علیه ‏السّلام)

2. (بنابه نقلی) قبرپنهان حضرت فاطمه ی زهرا(سلام الله علیها)

3. قبور فرزندان پیامبر(صلی الله علیه وآله) مانند ابراهیم، زینب، ام کلثوم و رقیّه.

4. قبور همسران آن حضرت.

5. قبر فاطمه بنت اسد مادر بزرگوار امیرالمومنین امام علی بن ابی طالب(علیهم ‏السّلام)

6. قبر عباس عموی پیغمبر(صلی الله علیه وآله)

7. قبر صفیّه و عاتکه، عمه های پیامبر(صلی الله علیه وآله)

8. قبرحلیمه سعدیه، مادر رضاعی آن حضرت.

9. قبر عقیل برادر امام علی(علیه ‏السّلام)، و عبداللّه بن جعفر، همسر زینب کبری(سلام الله علیها)

10. قبر سعد بن معاذ، و ابوسعید خدری.

11. قبر اسماعیل فرزند امام صادق(علیه ‏السّلام)

12. قبر امّ البنین مادر حضرت اباالفضل(علیه ‏السّلام)

13. قبر عثمان بن مظعون، و سفیان بن الحارث بن عبدالمطلب.

14. قبر جمعی از شهدای اُحُد و شهدای واقعه حرّه که محل آنها معلوم و مشخص است.

15. قبور برخی از فرزندان ائمه(علیهم ‏السّلام) و بستگان پیامبر گرامی اسلام(صلی الله علیه وآله) و برخی از صحابه ی بزرگوار آن حضرت.

16. قبور گروهی از راویان حدی، و عده ای از علما، شهدا و قرّاء و مبلغین بزرگ اسلام.

و سرانجام بسیاری از شخصیتهای برجسته و افراد والامقام که از صدر اسلام تاکنون، در این سرزمین مقدس آرمیده اند و قبورشان مجهول است.

*بیت الاحزان:

پیش از این، در نزدیکی بقیع و در محدوده ای که در نزدیکی قبور ائمه(علیهم ‏السّلام) بوده، محلی با عنوان "بیت الاحزان" شناخته شده و در متون تاریخی قرون آغازین اسلامی، از آن یاد شده است. آنجا به عنوان محل گریه ی حضرت زهرای بتول(سلام الله علیها) پس از رحلت پدر بزرگوارش بوده است. طبق برخی نقلهای دیگر، در کنار بقیع، در همین حدود، خانه ی محقری برای آن حضرت ذکر شده که بعدها به عنوان "بیت الاحزان" یا "قبة الحزن" شهرت داشته و زمانی نیز به عنوان "مسجد فاطمه(سلام الله علیها)" از آن یاد می شده است. این محل در شمال قبر عباس بن عبد المطلب و قبور ائمه(علیهم ‏السّلام) قرار داشته و بعدها ضمیمه ی بقیع شده است. در مدینه جای دیگری به عنوان بیت الاحزان مطرح نبوده است.

*پیدایش فرقه ی ضاله ی وهابیت:

وهابیها که در دو قرن اخیر به رهبری "محمدبن عبدالوهاب بن سلیمان" سرزمین حجاز را تحت نفوذ افکار خود قرار داده اند، در معتقدات تند خود که بیشتر در زمینه ی توحید است، نه تنها از مخالفان سرسخت شیعه اند، بلکه با غالب مسلمانان اهل تسنن نیز شدیداً مخالفند. "محمد بن عبدالوهاب" در حقیقت مجری افکار و اعتقادات ابن تیمیه "احمدبن عبدالحلیم دمشقی متوفی 728 ه. ق" که تقریباً چهار قرن قبل از او می زیسته، بود. محمد بن عبدالوهاب در خلال سالهای 1160 تا 1206 ه.ق با همکاری زمامداران محلی و برانگیختن آتش تعصبهای خشن در میان اقوام بیابانگرد و بدوی حجاز، توانست به نام دفاع از توحید و مبارزه با شرک، مخالفان خود را عقب بزند و بر دستگاه حکومت و رهبری سیاسی بطور مستقیم و غیر مستقیم تسلط یابد. در این راه خونهای زیادی از مسلمانان حجاز و غیر حجاز ریخته شد. کشمکشهای پیروان محمدبن عبدالوهاب محدود به محیط حجاز نبود، بلکه در سال 1216 (ده سال پس از مرگ محمدبن عبدالوهاب) پیروان او از طریق بیابانهای حجاز با یک حمله ی غافلگیرانه به کربلا وارد شدند و با استفاده از تعطیل بودن شهر به مناسبت روز عید غدیر و مسافرت بسیاری از اهالی به نجف برای مراسم غدیر، به تخریب حرم مطهر امام حسین(علیه ‏السّلام) و سایر اماکن مقدس شیعه در کربلا پرداختند و در ضمن تمام درهای گرانقیمت و تابلوها و هدایای نفیس و وسایل تزیینی را با خود بردند. آنان حدود پنجاه نفر را در نزدیکی ضریح مطهر و پانصد نفر را در صحن و تعداد زیادی را در شهر کشتند.

*وهابیون و تخریب بقیع:

پس از تسلّط سعودیان بر حجاز، با توجه به پیوند فکری و مذهبی آنان با محمدبن عبدالوهاب، در هر شهر و منطقه ای که وارد میشدند، آثار و ابنیه ی ساخته شده بر روی قبور بزرگان صدر اسلام را خراب و ویران میکردند. وهابیان، بار نخست در سال 1221هـ.ق. بخشی از بناهای قبرستان بقیع را ویران نموده و سپس با تکمیل سلطه ی خود بر حجاز در شوال سال 1344هـ.ق. کلیه ی این بناها و گنبدها و آثار را ویران و اموال و اشیای گرانقیمت موجود در این اماکن را به تاراج بردند و نه تنها در مدینه، بلکه در هر جا گنبد و بارگاه و زیارتگاهی بود، به ویرانی آن اقدام کردند.

مرحوم سید محسن امین، ابعاد ویرانیهای وهابیان در حجاز را اینگونه وصف میکند: وقتی وهابیان وارد طائف شدند، گنبد مدفن ابن عباس را خراب کردند، چنانکه یکبار دیگر این کار را کرده بودند. آنان هنگامی که وارد مکه شدند، گنبدهای قبر عبدالمطّلب، ابوطالب و خدیجه امّ المؤمنین(سلام اله علیها) را ویران نمودند و زادگاه پیامبر(صلی الله علیه وآله) و فاطمه ی زهرا(سلام الله علیها) را با خاک یکسان کردند و آنگاه که وارد جده شدند، گنبد و قبر حوّا را خراب کردند و به طور کلّی، تمام مقابر و مزارات را در مکه، جده، طائف و نواحی آنها ویران نمودند و زمانی هم که مدینه ی منوره را محاصره کردند، به ویران کردن مسجد و مزار حمزه پرداختند. پس از تسلّط وهابیان بر مدینه ی منوره، قاضی القضات وهابیان، شیخ عبدالله بن بلیهد، در رمضان 1344هـ.ق. از مکه به جانب مدینه حرکت کرد و اعلامیه ای صادر نمود و ضمن آن، جواز ویران کردن گنبدها و زیارتگاهها را از مردم سؤال کرده بود. بسیاری از مردم از ترس به آن پاسخ نداده و برخی نیز لزوم ویران کردن را خواستار شده بودند! البته هدف او از این اعلامیه و سؤال، نظرخواهی واقعی نبود، بلکه می خواست در میان مردم آمادگی ایجاد کند، چون وهابیان در هیچیک از اعمال خود و در ویران کردن گنبدها و ضریحها، حتی گنبد مرقد حضرت رسول(صلی الله علیه وآله) منتظر نظر مردم نبودند و این اعمال، پایه ی مذهب آنان است. شاهد سخن آنکه، آنان پس از نشر این اعلامیه و سؤال و جواب، همه ی گنبدها و زیارتگاهها را در مدینه و اطراف آن ویران کردند و حتی گنبد مضاجع ائمه اهلبیت(علیهم ‏السّلام) را در بقیع، که قبر عباس عموی پیامبر(صلی الله علیه وآله) نیز در کنار آنها بود، خراب نمودند و دیوارها و صندوقها و ضریحهایی که روی قبرهای شریف قرار داشت، همه را از بین بردند، در حالی که برای آن، هزار ریال مجیدی هزینه کرده بودند. آنها در این زیارتگاهها، جز تلّی سنگ و خاک، به عنوان علامت باقی نگذاشتند.

*هتک حرمت بقیع در کلام بزرگان:

...تلخى دیگرى كه وجود دارد، این است كه در میان مجموعه ‏ى مسلمانان و امت اسلامى، كسانى پیدا شوند كه با افكار پلید، متحجر، عقب‏ مانده و خرافى خود، تجلیل از بزرگان و برجستگان و چهره‏ هاى نورانى صدر اسلام را شرك بدانند، كفر بدانند. واقعاً این مصیبتى است. اینها همان كسانى هستند كه گذشتگانشان، قبور ائمه(علیهم ‏السّلام) را در بقیع ویران كردند. آن روز كه در دنیاى اسلام، از شبه‏ قاره‏ ى هند گرفته تا آفریقا، علیه اینها قیام كردند، اگر اینها جرأت مى‏ كردند، قبر مطهر پیغمبر را هم ویران مى‏ كردند و با خاك یكسان مى‏ كردند. ببینید چه فكر باطلى، چه روحیه‏ ى پلیدى، چه انسانهاى بداندیشى، احترام به بزرگان را اینجورى بخواهند نقض كنند و هتك كنند و این را جزو وظائف دینى بشمرند! در آن وقتى كه اینها بقیع را ویران كردند، این را بدانید، سرتاسر دنیاى اسلام علیه اینها اعتراض كرد. عرض كردم، از شرق جغرافیاى اسلام "از هند" تا غرب جغرافیاى اسلام، علیه اینها بسیج شدند. اینها به عنوان اینكه این كارها پرستش است، این اقدامهاى خبیث را مى‏ كنند! رفتن سر قبر یك انسانى و طلب رحمت كردن براى او از خداى متعال و طلب رحمت كردن براى خود در آن فضاى معنوى و روحانى، شرك است؟ شرك این است كه انسان بشود ابزار دست سیاست‏هاى اینتلیجنس انگلیس و سى. آى. اى آمریكا و با این اعمال، دل مسلمانان را غمدار كند، آزرده كند. اینها اطاعت و عبودیت و خاكسارى در مقابل طواغیت زنده را شرك نمى‏ دانند، احترام به بزرگان را شرك مى‏ دانند! خود این، یك مصیبتى است. جریان تكفیرىِ خبیث كه امروز در دنیاى اسلام به بركت برخى از منابع مادى، متأسفانه پول و امكانات هم در اختیار دارند، یكى از مصائب اسلام است. (بیانات مقام معظم رهبری امام خامنه ای(حفظه الله) 16/ 02/ 1392)

*معرفی کتاب:

تدوین مرکز تحقیقات حج، بقیع، تهران، نشر مشعر، 1381.

جمعی از مؤلفان، بقیع خاموشِ پرفریاد، قم، انتشارات حسنین، 1385.

حسینی شیرازی، سید محمد، بقیع، اصفهان، نشر بینش آزادگان، 1381.

خاطرات مستر همفر (جاسوس انگلیس در کشورهای اسلامی)، ترجمه: علی کاظمی، قم، نشر اخلاق، 1380.

عطائی اصفهانی، علی، پرتوی از زندگانی شش معصوم مدینه منوره، قم، بخش فرهنگی دفتر آیت الله فاضل لنکرانی(رحمت الله علیه).

قاضی عسکر، سید علی، تخریب و بازسازی بقیع به روایت اسناد، قم، نشر مشعر.

میرخلف زاده، احمد و میرخلف زاده، قاسم، داستان هایی از ائمه ی بقیع(علیهم ‏السّلام)، قم، نشر مهدی یار، 1378.

نجمی، محمدصادق، تاریخ حرم ائمه ی بقیع(علیهم ‏السّلام) و آثار دیگر در مدینه منوره، تهران، نشر مشعر، 1382.

هاجری، یوسف، بقیع (سرگذشت اسف بار ویرانی آثار اسلامی حجاز...)، مترجم: محمد رضایی، تهران، نشر بقیع، 1371.( مجله اشارات، شماره 113)



برچسب ها : 8شوال ,  تخریب قبور ائمه ی بقیع , 
نوشته شده توسط : قرارگاه جهاد فرهنگی، طبقه بندی شده در :مناسبتها ,